இது ஒரு தொடர்கதை!

கண்மணி!
தனிமையில்
அறைக்குள் இருக்கையில்
உன் ஞாபகம் அதிகம்
வந்தது!

வெளியே வந்து
மொட்டைமாடியில்
நடந்தேன்.

எதேச்சையாய்
நிலாவைப் பார்க்க
மீண்டும்
உன் ஞாபகங்கள்!

ஆண்டவனுக்கு நன்றி!

‘இவ்வுலகம்
மிதமான இன்பம் தருமிடம்.
இவ்வுலக இன்பங்களில் மேலானது
நற்குணமுள்ள
பெண்ணேயாவாள்’
…சொன்னவர்
இறைவனின் தூதர் நபிகள் நாயகம்.

‘ஆஹா…
நான் அதிர்ஷ்டசாலி!’

மாற்றம்

அன்பே!

நீ
பியூட்டி பார்லர்
சென்றாய்...

அழகானது
பியூட்டி பார்லர்!

பயம்

அன்பே!

தயவுசெய்து
தாமரைக்குளத்தில் மட்டும்
குளிக்காதே!

உன் முகத்தைப் பார்த்து
தாமரை என்று

பூக்காரன்
பறித்துக் கொண்டு
போய்விடப் போகிறான்…

காதல்

நான்
காதலிக்கிறேன்…
மனைவியை!

நியாயமா…?

அன்பே!

மல்லிகை கொடியில்

பூக்களைப் பறித்தாய்…
பூக்கள் எல்லாம் கேட்டன :
‘மல்லிகையே
மல்லிகையை பறிக்கலாமா…?

எனக்கு மட்டுமே தெரியும்!

இனியவளே!

உன் வீட்டுத்தோட்டத்தில் வைத்த
பாகற்காய் செடி
காய் காய்த்தபோது
பாகற்காய்கள் எல்லாம் இனித்ததாமே!
…உன் அம்மா ஆச்சரியமாய் சொல்ல…

எனக்கு ஒன்றும் வியப்பே இல்லை.

நீ
குளித்த நீரில்…
வளர்ந்த செடியில்…
ப+த்த காய்கள்
அப்படித்தானே இருக்கும்.

நீ எந்தன் அதிசயம்!

இனியவளே!

அதியசயமானவைகளை
பார்ப்பதற்கு
மியூசியத்திற்கு
சென்றோம்.

அங்கிருந்தவைகள் எல்;லாம்
அதிசயமாய் பார்த்தன…
உன்னை!

எட்டாவது அதிசயம்!

இனியவளே!

நான்
எட்டாவது அதிசயமாய்
மதிப்பது…
உன் தாயின் கருவறை!
அதுதானே
என் தேவதை
குடி இருந்த கோயில்!

வலிக்குமே…!

இனியவளே!

கருப்பு திராட்சைப்பழங்களை
பறித்துச் சாப்பிட
மனசே வருவதில்லை…
உன் அழகிய
கண்களைப் பார்த்தது முதல்!

கணக்கு சரியா?

இனியவளே!

‘உங்களுக்கு
எத்தனை குழந்தைகள்?’
என்று
எதிர் வீட்டில்
புதிதாய் குடிவந்த பெண்
என்னிடம் கேட்டாள்.

நான்
‘மூன்று குழந்தைகள்’
என்று சொன்னபோது
சந்தேகத்தோடு
என்னை
முறைத்தாயே…

‘அடியே… கள்ளி!
உன்னையும் சேர்த்துத்தானடி
சொன்னேன்’

பதவிகளில் உயர்ந்தது!

இனியவளே!

வாழ்க்கையில்
நான் அடைந்த
பதவி உயர்வுகளில்
நான்
உயர்வாய் நினைப்பது…

உன்னால்
எனக்கு கிடைத்த
‘அப்பா!’
என்ற
பதவியைத்தான்!

மாயமோ… மந்திரமோ?

தண்ணீர்
இளநீராய் இனித்தது…
நீ குடித்து வைத்த மிச்சம்!

திருமதி ஒரு வெகுமதி!

முள்ளாய் வளர்ந்த என்னை
முல்லை மலராக்கினாய்!

கல்லாய் கிடந்த என்னை
கற்கண்டாக்கினாய்!

மிருகமாய் இருந்த என்னை
மனிதனாக்கினாய்!

ரசிகனாய் இருந்த என்னை
கவிஞனாக்கினாய்!

தகரமாய் இருந்த என்னை
சிகரமாக்கினாய்!

ஞானசூனியமாய் இருந்த என்னை
ஞானசூரியனாக்கினாய்!

மூங்கிலாய் இருந்த என்னை
புல்லாங்குழலாக்கினாய்!

தண்ணீராய் இருந்த என்னை
பன்னீராக்கினாய்!

புயலாய் இருந்த என்னை
தென்றலாக்கினாய்!

இரும்பாய் இருந்த என் மனதை
கரும்பாக்கினாய்!

பொல்லாதவனாய் இருந்த என்னை
நல்லவனாக்கினாய்!


கிறுக்கனாக இருந்த என்னை
ஞானியாக்கினாய்!

முரடனாய் இருந்த என்னை
குழந்தையாக்கினாய்!

விதையாய் இருந்த என்னை
விருட்சமாக்கினாய்!